ang paligid na kinakatakutan ko
Written on June 23, 2006 – 3:04 am | by nalen
Taliwas sa madalas sabihin ni nanay na kinatatakutan ko ang boses ni tatay sa tuwing nalalasing siya, mayroon akong dalawang bagay na talagang kinatatakutan sa murang edad.
Ang una ay yung araw-araw kong nakikita sa isa sa mga pahina ng aking textbook sa ingles noong elementarya. May ilustrasyon ito ng isang napakalaking sawa na hinahabol ang buwan sa kalangitan.
Sa istorya sa libro, darating ang panahon na kakainin ng malaking sawa ang buwan, at pag nangyari yun, mawawalan na ng tanglaw sa gabi, magdidilim at maari na itong maging hudyat ng pagkagunaw ng mundo. Takot na takot ako sa ideya, sino bang pitong taong gulang ang hindi manghihilakbot sa isiping ang mundo na siyang ginagalawan ko ay hindi permanente, maari itong magunaw at mawala sa kalawakan dahil sa isang malaking sawa.
Hindi ko alam kung totoo yung kwento, pero ang alam ko ay yung mumunting pagtatanong sa isip ko na bakit parang ang paaralang nagbigay ng textbook na yun ay tila ba nananakot sa murang isipan ko.
